ในฐานะคนที่ชอบนิตยสารมาก และเคยใฝ่ฝันว่าวันหนึ่งอยากจะเป็นบรรณาธิการนิตยสารสักเล่ม ร้าน The Papersmith ที่ Gaysorn ถือเป็นสวรรค์ที่มีนิตยสารสวย ๆ แปลก ๆ ให้ได้เข้าไปเลือกสรร แต่ละเล่มเป็นนิตยสารที่หาซื้อไม่ได้ใน Asiabooks และ Kinokuniya เพราะที่นี่วาง position ไว้ว่าเป็นร้านที่ขาย independent magazine เท่านั้น ผมเห็น The Papersmith ครั้งแรกเมื่อร้านเปิดไปได้ประมาณสองเดือน ส่วนร้าน The Booksmith ที่เชียงใหม่ ซึ่งเจ้าของคนเดียวกัน ก็เคยมีโอกาสแวะไปครั้งหนึ่ง เคยคิดไว้นานแล้วว่าอยากมีโอกาสคุยกับคนที่ทำร้านนี้ เพราะสงสัยเหลือเกินว่าในยุคที่นิตยสารทั้งไทยและต่างประเทศทยอยปิดตัวลงไปเรื่อย ๆ คนที่เป็นผู้ขายพอจะมีคำตอบให้ไหมว่าธุรกิจนิตยสารจะไปรอดไหม และทิศทางการทำนิตยสารวันนี้และวันข้างหน้าควรเป็นอย่างไร

Advertisements

คนที่ชอบหนังสั้น หนังทดลอง คงจะรู้จักชื่อ จะเข้ จุฬญาณนนท์ ศิริผล กันเป็นอย่างดี เพราะนอกจากผลงานหลายๆ ชิ้นจะได้รับรางวัลจากเวทีต่างๆ เช่น จากเทศกาลภาพยนตร์หนังสั้นที่จัดโดยมูลนิธิหนังไทย และ Young Thai Artist Award ที่จัดโดยมูลนิธิปูนซิเมนต์ไทยแล้ว ผลงานของเข้ยังได้เข้าร่วมฉายในเทศกาลหนังสั้นในอีกหลายประเทศ และช่วงหลังๆ ผลงานยังถูกแสดงในนิทรรศการศิลปะอีกหลายครั้งทั้งในประเทศและต่างประเทศ

จะมีศิลปินสักกี่คนที่กล้ายอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่าตัวเองต้องการประสบความสำเร็จและอยากมีชื่อเสียง เพราะนั่นฟังดูเป็นเรื่องผิดบาปเหลือเกินสำหรับการเป็นศิลปิน แต่วันทนีย์ ศิริพัฒนานันทกูร หรือ อบเชย ศิลปินหญิงที่น่าจับตามองในขณะนี้ ผู้ซึ่งเคยไปแสดงงานที่ Venice Biennale มาแล้ว ก็กล้าพูด (กับคนที่กล้าฟัง) ว่า แน่นอน ความสำเร็จและชื่อเสียงคือสิ่งที่เธอปรารถนา ไม่ต่างอะไรมนุษย์คนอื่น ทั้งที่อยู่ในหรือนอกวงการศิลปะ